IV Festiwal Sztuki Faktu: idziemy dalej!

Społeczeństwa buntu — drogi do wolności to idea przewodnia IV Festiwalu Sztuki Faktu, który ma na celu promocję gatunków misyjnych telewizji publicznej, wyrastających z konkretnych zdarzeń — reportażu, filmu dokumentalnego, teatru faktu, a także kształtowanie, rozwój i profesjonalizację nowej generacji reporterów i dokumentalistów.

Na otwarty konkurs wpłynęła w tym roku rekordowa liczba tytułów — ponad 120 z TVP, TVN, Polsatu, Discovery. Reportaże i dokumenty z pogranicza reportażu analizują stan świadomości społecznej, ludzkie dramaty, odkrywają historię najnowszą.

W konkursie biorą udział najlepsi polscy reporterzy telewizyjni, m.in. autorzy Magazynu Ekspresu Reporterów (TVP), Uwagi! (TVN), Interwencji (Polsat). Programy te mają olbrzymią widownię, są odważne i dociekliwe. Kontynuują polską szkołę reportażu, do której nawiązuje nasz festiwal — mówi Krystian Kubjaczyk, dyrektor festiwalu.

Na festiwalu, w Roku Solidarności Polsko-Węgierskiej, zostaną pokazane reportaże opowiadające o wydarzeniach w Poznaniu oraz na Węgrzech w 1956 roku. Z uwagi na okrągłą rocznicę powstania, nie zabraknie ponadto reportaży związanych z utworzeniem Komitetu Obrony Robotników w 1976 roku.

Od wydarzeń 1956 roku — Poznania, polskiego Października, Budapesztu — rozpoczęła się destrukcja totalitarnego systemu opartego na totalnym zakłamaniu. Społeczeństwa dochodziły do głosu na ulicach, w Poznaniu i Budapeszcie z bronią w ręku.

W 1956 roku rodziła się solidarność — nigdy nie byliśmy tak blisko braci Węgrów walczących z sowieckimi czołgami o te same wartości: wolność i suwerenność. Władza oszukała, to potrafiła, ale krople wolności pozostały i drążyły beton. Przedstawiana na festiwalu „czarna seria” polskiego dokumentu i reportażu z lat 1956/57 otwierała drogę do prawdy i przyszłości — mówi dyrektor artystyczny festiwalu, z zawodu reporter, Jacek Snopkiewicz.

Spotkania z gośćmi honorowymi — prof. Andrzejem Paczkowskim, byłym ambasadorem Węgier — Panem Akosem Engelmayerem i prof. Janosem Tischlerem z Instytutu Węgierskiego im. Balassiego będą okazją do zaprezentowania dokumentu Macieja Zakrockiego Zdławiona nadzieja — Węgry ’56 oraz dokumentów Wytwórni Filmów Dokumentalnych i Fabularnych w Warszawie zatytułowanych Czarna seria polskiego dokumentu 1956/57, a także Polskiej Kroniki Filmowej związanych z wydarzeniami roku ’56.

Intensywność patrzenia — film autorstwa Andrzeja Sapiji przybliży życie i twórczość reżysera, dokumentalisty, klasyka powojennego polskiego filmu dokumentalnego — Kazimierza Karabasza. Z kolei o sztuce dokumentu porozmawiamy podczas spotkania z mistrzynią dokumentu — Ewą Ewart, polską producentką filmów dokumentalnych, współpracowniczką BBC. Noc Reporterów to stała pozycja festiwalowa, intensywna dyskusja czołówki polskich reporterów telewizyjnych, radiowych i książkowych. W panelu wezmą m.in. udział autorzy magazynów reporterskich, młode pokolenie reporterów i mistrzowie: Janina Jankowska (Polskie Radio — laureatka Prix Italia), Marek Miller, Lidia Duda — przewodnicząca jury, laureatka „Złotego Lajkonika”.

Goście tegorocznego festiwalu będą mieli możliwość obejrzenia zagranicznych produkcji: szwedzkiego (The girl who saved my life) i niemieckiego (Złota Wieś/Das Golddorf) dokumentu, a także fascynujących etiud dokumentalnych realizowanych przez studentów PWSFTviT w Łodzi. Podczas bloku Fakt w fabule zobaczymy filmy, których premiery odbyły się w ostatnim czasie: Wołyń, Smoleńsk i Excentrycy, czyli po słonecznej stronie ulicy oraz porozmawiamy z ich twórcami.

Podczas Gali Zamknięcia zostaną wręczone nagrody za najlepsze reportaże telewizyjne, nagroda Marcina Wolskiego, Dyrektora TVP 2 oraz nagroda dla Włodzimierza Niderhausa, Dyrektora Wytwórni Filmów Dokumentalnych i Fabularnych — matecznika polskiego dokumentu, poprzedzona laudacją Andrzeja Bukowieckiego. Festiwalowy wieczór uświetni koncert Natalii Sikory i ­VOODOO DOG oraz koncert Studia Piosenki Teatru Polskiego Radia Piosenka jest faktem — nie mówię żegnaj prowadzony przez Dyrektora Janusza Kukułę.

Zapraszamy do Torunia na IV Festiwal Sztuki Faktu do miejsca, które kilka dni w roku skupia zarówno uznanych twórców, jak i debiutantów oraz studentów dowodząc, że rolą reportażu jest ukazywanie współczesnego świata w całej jego złożoności i niepowtarzalności.